czwartek, 30 kwietnia 2020

Ourmus przygotownaie wody, mineraly ormus.

Istnieją przesłanki, że materiały ORMUS silnie wpływają na „normalne” właściwości wody we wszystkich jej fazach. David Hudson w swoimPortland warsztaty powiedział:

„Ta mała częstotliwość zerowa, którą pokazałem ci między pozytonem a elektronem; jeśli podążasz za nią w górę widma elektromagnetycznego, zgadza się z częstotliwością molekularną dwutlenku wodoru lub wody. Zatem istnieje powinowactwo do tego materiału i wody. Właśnie dlatego zwykle bierze się go w wodzie. Kiedy zrozumiesz, że twoje ciało jest w rzeczywistości głównie wodą. Ten dosłownie ten materiał podczas destylacji wody destyluje z wodą jako oridid , iridide , ruthidide, tak jak chlor. Jeśli więc destylujesz wodę, myśląc, że otrzymujesz wodę o wysokiej czystości, idzie ona w parze z wodą. I dosłownie zmienia kąty wiązania wody. Ten jeden atom irydu kontroluje 56 wód nawodnienia wokół siebie. Wszystkie kąty wiązania wszystkich 56 wód ulegają zmianie, gdy obecny jest iryd. Nie dokładnie przestudiowałem pracy badawczej osób pracujących z wodą, ale mocno podejrzewam, że ich woda nie jest całkowicie czysta i odkrywają, że kąty wiązania można zmienić. Jest coś jeszcze oprócz H 2 O w wodzie.”

Teoretyczny model właściwości materiałów ORMUS w wodzie musiałby uwzględniać różne zaobserwowane właściwości.

Według naszych obserwacji materiały ORMUS są nadprzewodnikami. Gdy te nadprzewodniki będą w obecności ruchomego pola magnetycznego, lewitują na tym polu magnetycznym. Te nadprzewodzące pierwiastki są obficie obecne w niektórych, być może we wszystkich, w wodzie.

Jeśli zbierzesz elementy ORMUS ze źródła i 300 metrów w dół rzeki i przekształcisz je w ich metalowe odpowiedniki, to wskazują, że elementy ORMUS są dwa razy bardziej obfite u źródła niż 300 metrów poniżej.

Pytanie brzmi: dokąd zmierzają elementy ORMUS . Wierzymy, że lecą w powietrze. Gdy elementy te poruszają się po polu magnetycznym ziemi w strumieniu, lewitują w powietrze, być może w parze wodnej i są rozproszone.

Zaobserwowaliśmy kilka dość dramatycznych przykładów reakcji magnetycznych materiałów ORMUS. Gdy te elementy są obficie obecne w matrycy wodnej i znajdują się w szczelnym pojemniku, można je nakłonić do „wydostania się” z pojemnika poprzez wystawienie ich na ruchome pole magnetyczne. Kropelki cieczy mieszanki wody ORMUS często pojawią się na zewnątrz pojemnika przeciwnego do położenia pola magnetycznego. Na przykład, jeśli szczelnie zamkniętą butelkę ustawia się pionowo na mieszadle magnetycznym, kropelki pojawią się na górze na zewnątrz pokrywki pojemnika.

Zjawisko to widzieliśmy w zamkniętych pojemnikach z HDPE Nalgene i szklanych. Jeśli te materiały są przechowywane w szklanych pojemnikach, szkło czasami pęka na poziomie cieczy.

Materiały ORMUS mają szczególny smak w wodzie. Są lekko słodkie i wydają się oblizać usta. Woda zawierająca skoncentrowane materiały ORMUS jest również lepsza i bardziej śliska niż zwykła woda. Sól zdaje się wychwytywać elementy ORMUS i zapobiegać parowaniu ich wodą.
 

Żywa woda

 

Te właściwości wody wydają się być związane z życiem i świadomością. Spróbuję ustanowić łańcuch dowodów i rozumowania, który łączy samoorganizujące się właściwości życia i świadomości z właściwościami elementów ORMUS.

Mae-Wan Ho w swojej książce Tęcza i robak pisze:

„ Kolagenowe ciekłokrystaliczne mezofazy w tkankach łącznych wraz z związaną z nimi ustrukturyzowaną wodą stanowią zatem półprzewodnikową, wysoce czułą sieć, która rozciąga się w całym organizmie. Sieć ta jest bezpośrednio połączona z wewnątrzkomórkowymi matrycami poszczególnych komórek za pośrednictwem białek, które przechodzą przez błonę komórkową. Tkanki łączne i macierze wewnątrzkomórkowe razem tworzą globalny system tensegrity , a także pobudliwe kontinuum elektryczne do szybkiej komunikacji w całym ciele. ”

Sugeruje, że:

„ w natychmiastowej ( nielokalnej ) koordynacji funkcji ciała pośredniczy nie układ nerwowy, ale świadomość ciała odziedziczona w ciekłokrystalicznym kontinuum ciała. W tej sugestii ukryta jest idea, że ​​systemy żywe mają szczególny rodzaj spójności lub całość, która jest charakterystyczna dla makroskopowych układów kwantowych. ”
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Później rozwija dalej na ten temat:

„Argumentowałem, że spójność kwantowa jest podstawą świadomego doświadczenia, które obejmuje możliwości nielokalnej wzajemnej komunikacji między odległymi częściami mózgu, jednoczesne rozpoznanie całości i części naszego pola percepcyjnego oraz wyróżniającą jakość każdej doświadczanej okazji .45 Wszystko to jest poza zakresem niniejszej dyskusji. Wspomnę tu tylko o jednym aspekcie pamięci (mózgu). Wiele osób już zauważyło holograficzną naturę pamięci mózgu, ponieważ jest ona w stanie przetrwać duże zmiany w mózgu. z tego, co powiedziano powyżej, istnieje możliwość, że pamięć jest nie tylko przeniesiona na cały mózg, ale na całe ciekłokrystaliczne kontinuum ciała, które służy jako ośrodek holograficzny. Ervin Laszlo , 46filozof i teoretyk systemów niedawno zaproponował, aby znaczna część osobistej pamięci mogła być przechowywana w otaczającym, zbiorowym kwantowym holograficznym polu pamięci zdelokalizowanym od jednostki - w uniwersalnym holograficznym medium próżni kwantowej - i że pamięć jest dostępna dla mózgu z pole otoczenia. Jest to w pełni zgodne z „romantyczną” ideą, coraz bardziej potwierdzaną przez podstawy teorii kwantowej, że cała natura jest ze sobą powiązana, a odrębność i dyskrecja rzeczy we wspólnym rozsądnym świecie są iluzoryczne. ”
>>>>>>> >>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Stuart Hameroff i Roger Penrose również postulują, że woda strukturalna bierze udział w świadomości na poziomie komórkowym. W swoim artykule zatytułowanym „Orkiestrowane celowe zmniejszenie koherencji kwantowej w mikrotubulach mózgowych: model świadomości” Orch OR ”http://www.u.arizona.edu/~hameroff/penrose1.html piszą:

„Spójność kwantowa na dużą skalę zachodząca między tubulinami (np. Przez elektrony w hydrofobowych kieszeniach rozmieszczonych w sieci mikrotubul lub uporządkowaną wodę w pustych rdzeniach MT) może przyjąć aspekty komputera kwantowego w trybach przedświadomości i podświadomości.”
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Jakie są więc właściwości tej wody strukturalnej i jaki „mechanizm” jest odpowiedzialny za jej strukturę?

Hameroff mówi także o naprzemiennym stanie zolu / żelu wody w mikrotubulach w innym artykule zatytułowanym „Cytoplazmatyczne stany żelu i uporządkowana woda: możliwe role w biologicznej kwantowej koherencji” (http://www.u.arizona.edu/~hameroff/ water2.html). W swoim streszczeniu do tego artykułu Hameroff pisze:

„Woda w cytoplazmie żywych komórek waha się między fazami nieuporządkowanej cieczy (roztwór:„ zol ”) i uporządkowanym ciałem stałym (galaretowaty:„ żel ”) określonym przez polimeryzację cytoszkieletu aktyny . Cykle transformacji zol-żel są ważne w podstawowych procesach komórkowych ( ruch, wzrost, mitoza, tworzenie synaps itp.) i są regulowane przez wapń, który z kolei może być regulowany przez inne struktury cytoszkieletowe , takie jak mikrotubule. Transformacje zol-żel są zbliżone do natury życia i enigmatycznych zjawisk świadomości która spójność kwantowa została zaproponowana jako mechanizm wyjaśniający.

W układzie spójnym kwantowo, który pozostaje odizolowany od swojego środowiska, komponenty rozmieszczone przestrzennie mogą istnieć w spójnej „superpozycji” wielu możliwych stanów. Ta właściwość może wyjaśniać jedność funkcji biologicznych w żywej komórce i świadomości w makroskopowych częściach mózgu.

Możliwość kwantowej spójności w biologii jest często dyskontowana, ponieważ zakłada się, że nieuporządkowane środowisko wodne rozprasza wszelką spójność. Jednak woda uporządkowana sprzężona z cytoszkieletem może stać się częścią jego stanu kwantowego. Ten artykuł dowodzi, że cykle transformacji zol-żel w żywych komórkach odpowiadają cyklom rozpraszania (zolu) i izolacji (żelu) kwantowej spójności w mikrotubulach i cytoplazmie. Omówiono trzy modele biologicznej kwantowej koherencji w zależności od żeli aktynowych i uporządkowanej wody: 1) superpromieniowanie w mikrotubulach [1]; 2) widzenie komórkowe [2]; 3) Zorganizowane zmniejszenie obiektywności w mikrotubulach [3]. "
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

W pierwszym zdaniu swojego artykułu Stuart Hameroff nazywa ten płyn „żywą wodą”.

Ale czym jest ta ustrukturyzowana, żywa woda, którą sugerują Ho i Hameroff, która może być rdzeniem świadomości i jakim mechanizmem jest zbudowana?

Żaden z tych autorów wydaje się nie wiedzieć.

Chciałbym zasugerować, że cała „zwykła” woda jest modyfikowana przez elementy ORMUS i że elementy te przekształcają subtelne energie w strukturę fizyczną. Oto niektóre z powodów, dla których tak myślę.

„Oleista” woda

 

Jeśli weźmiemy pod uwagę wodę w widmie z ultraczystą wodą wytworzoną przez spalanie czystego wodoru w czystym tlenie na jednym końcu widma i za pomocą „zwykłej” wody w środku widma, możemy postulować, że naturalna obecność pierwiastków ORMUS w „ zwykła woda nadaje jej właściwości odróżniające ją od wody ultraczystej . Woda ma wiele anomalnych właściwości, których nie można by oczekiwać według standardowych modeli chemicznych. Stopień odchylenia tych anomalii wzrasta między wodą ultraczystą a „zwykłą” wodą.

Jedną z właściwości wody, która różni się między wodą ultraczystą i zwykłą, jest lepkość. Można się spodziewać, że dalsze stężenie pierwiastków ORMUS w wodzie doprowadziłoby do dalszej zmiany tej właściwości w tym samym kierunku, co między ultraczystym a zwykłym. Wydaje się, że tak jest.

Różni badacze ORMUS zgłosili, że można zastosować różne techniki w celu uzyskania słodkiej , „oleistej” wody, która jest lżejsza niż zwykła woda.

Full Moon Dew

 

Alchemicy mówią o takim produkcie, który można uzyskać z rosy zebranej podczas pełni księżyca. Oto opis takiej kolekcji autorstwa jednego badacza:

„Mam zebrane rosy wiele razy za pomocą lodu w plastikowych butelek napojów z kolektora ceramiczną miskę pod spodem. Teksty doradzić pełne okresy księżyca i wiosna to najlepszy sezon. ( Zbierając rosę off trawy to strata czasu).

Pewnej wiosny zeszłej wiosny zebrałem w ten sposób 200 ml czystej rosy, która początkowo wydawała się „oleista”. Mieszkam na wsi z dala od zanieczyszczeń atmosferycznych, a naczynia były myte wodą destylowaną. Tę oleistą rosę zostawiłem w szczelnie zamkniętym słoju, a po tygodniu na dnie były małe błyszczące kryształy. Rosę zdekantowano z kryształów i delikatnie odparowano. W rezultacie powstała biała chrupiąca sól, która z trudem rozpuszczała się, ale była rozpuszczalna nawet w słabych kwasach. Gdy rozpuszczał się w kwasach, wydzielały się małe pęcherzyki, które, jak myślałem, wówczas były dwutlenkiem węgla. W wodzie pH tej substancji wynosi około 8 do 8,5. Nadal mam go w laboratorium i najlepiej go przetestować za pomocą ruchomego magnesu stałego. "
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <

Ten sam badacz uzyskał również podobny produkt z pułapki magnetycznej wirowej, którą opisałem wcześniej. Możliwe jest dalsze skoncentrowanie tej oleistej wody, aż będzie miała lepkość smaru i „smak smaru ... jest „ świeży ”. Najlepszym sposobem na opisanie tego jest to, że jest to odpowiednik smaku zapachu pierwsze krople deszczu na spieczonej ziemi - „słodkie”, ziemiste, świeże ”.

„ Tunelowanie ” wody

 

Próbowałem również podobnego płynu, ale z zupełnie innego źródła.

W 1996 r. Jim, bliski przyjaciel, który jest wynalazcą, opracował metodę konwersji pierwiastków grupy platyny i złota do stanu m za pomocą regulacji pH i ozonu. Jego produktem końcowym była lekko kwaśna szaro-biała zawiesina w wodzie. Konkretny materiał, o którym myślę, został wykonany z katalizatora platynowego / irydowego. Przechowywano go w 250 ml butelce Nalgene z ciasną pokrywką.

Jim kazał mi wziąć magnes i zakręcić go pod tą butelką, aby pokazać, że magnes na nią wpłynął. Po około minucie wirowania magnesu pod butelką, Jim i ja odwróciliśmy się plecami do zamkniętej butelki, aby pobrać kolejną próbkę z lodówki, w której był przechowywany. Kiedy się odwróciliśmy, zauważyłem, że na wieczku butelki znajduje się kilka kropli przezroczystego płynu. Tych kropli zdecydowanie nie było, kiedy odwróciliśmy się od butelki.

Włożyłem palec w jedną z kropli i zauważyłem, że ma tłuste uczucie. Ignorując bezpieczne procedury laboratoryjne, spróbowałem płynu i zauważyłem, że ma bardzo przyjemny słodki smak; jak najsłodsza naturalna woda, jaką kiedykolwiek próbowałem, ale powiększyłem ją kilka razy.

Kiedy zapytałem Jima o to, jak myślał, że płyn wydostał się z zamkniętej butelki, powiedział, że pomyślał, że „ tuneluje ” (w znaczeniu tego słowa Jospehsona ). Powiedział, że widział to kilka razy, a potem kilka razy. Zasugerował, że „próbuje uciec przed ruchomym polem magnetycznym”, ale część, która pojawiła się na wieczku, była tylko częścią tego, co faktycznie uciekło z butelki. Reszta, jak twierdził, wyszła w powietrze.

Te wczesne eksperymenty były genezą koncepcji, które skłoniły Jima do opracowania pierwszych pułapek magnetycznych dla materiałów ORMUS.

W następnym roku Jim wykonał również materiał z jednego z metali szlachetnych, który przechodziłby od stanu ciekłego do żelowego w odpowiedzi na ekspozycję na światło słoneczne. Zaobserwowaliśmy zmianę fazy zol / żel, podobną do opisanej przez Hameroffa, w smarze ORMUS wykonanym z metalu z wykorzystaniem ozonu.

GaryWyjaśnienie

 

Przez około rok pracowałem z dżentelmenem o imieniu Garyktóry nazywał siebie „przebudzonym amerykańskim inżynierem Kundalini” (w przemyśle lotniczym). W trakcie naszej korespondencjiGary wykazał się zaawansowaną znajomością chemii, fizyki, medycyny i elektroniki. Gary chce pozostać anonimowy, ale dał mi zgodę na cytowanie z naszej obszernej korespondencji.

Garynapisał do mnie kilka e-maili z wyjaśnieniem właściwości, które opisałem. (Garyużywał skrótu ORME Davida Hudsona w odniesieniu do tych materiałów). Oto kilka fragmentów tych wiadomości e-mail:

Jeśli chodzi o twoje obserwacje substancji oleistej, jestem pewien, że wiesz, że ORME są nieco hydrofilowe i mają tendencję do higroskopijności. Ile to jest proporcjonalne do tego, jak mocno obciążane są ich pola. W „rozwiązaniu” pole Meissnera każdego ORME jest w stanie kontrolować znaczną liczbę cząsteczek wody; ile to znowu zależy od ładunku ORME . W takim rozwiązaniu ORME , separacja między ORMEw szczególności odległość, w jakiej może wystąpić normalizacja energii między nimi, jest zwiększana przez obecność cząsteczek wody dla danej siły pola Meissnera. Jest to podobne do tego, jak wprowadzenie materiału dielektrycznego zwiększa pojemność między dwiema płytkami. Płytki mogą być znacznie szerzej oddzielone, gdy przestrzeń pośrednia jest wypełniona materiałem o stałej dielektrycznej, niż bez niej, dla tej samej pojemności. Podobnie ORME mogą być bardziej oddalone od siebie w wodzie i nadal przekazywać energię między sobą.

Efektem pól Meissnera w takiej sytuacji jest sztuczne zwiększenie pozornej lepkości wody. Wytwarza „sztywność” lub pseudo-lepkość, która jest funkcją stężenia ORME i siły pola. Siły pola naturalnie normalizują się między ORME w takich warunkach, więc wszystkie osobniki w populacji osiągają równoważny poziom energii (zakładając mieszane gatunki) lub identyczny poziom energii między identycznymi gatunkami. Takie jest wyjaśnienie śluzowatej, galaretowatej konsystencji wodnych dyspersji ORME . Zgłoszona przez ciebie fałszywa lepkość to oleista konsystencja gliceryny.

„Lepkość” zawiesiny może zostać drastycznie i radykalnie zmieniona, jako funkcja lub przyczyna czegokolwiek, co wpływa na pola Meissnera. Na przykład umieszczenie kropli próbki w polu magnetycznym, znacznie przekraczającej Hc2, stłumi zasięg lub zasięg poszczególnych pól Meissnera i (chyba że działały inne typy pól, o których wspominałem wcześniej), można zaobserwować lepkość zmniejszać się, szczególnie jeśli występują jakiekolwiek makroprądy.

Jestem pewien, że do tej pory również dobrze rozumiesz działania tunelowania, które są w stanie wykonać ORME, gdy są wystarczająco naładowane. Sugeruję następujące wyjaśnienie twoich opisów pipetowania . Możemy założyć, że ciecz, którą zaobserwowałeś w worku i między płytkami Petriego utworzyła się z ORME , wystarczająco naładowana, aby wydostać się z pojemników, i tak właśnie się stało w tych miejscach.

Stąd wysoka „lepkość” po wciągnięciu ich do pipety. Wodną zawiesinę ORME, która znalazła się w środku pokrywy Nalgene, można przypuszczać, że jest niewystarczająco naładowana i niezdolna do tunelowania, a więc została tam uwięziona. Po zetknięciu zawiesiny ORME o niskim ładunku (z pokrywki) i komunikacji z wysoce naładowanymi (lepkimi) ORME w pipecie pierwszą rzeczą, która by się wydarzyła, byłoby natychmiastowe przeniesienie i normalizacja energii między dwiema populacjami, z energią płynącą z materiału w pipecie, do nowo wprowadzonego materiału o niskim ładunku z wieczka. Taka normalizacja lub wieczór braku dystrybucji energii spowodowałby nowy poziom energii netto, poniżej tego, który wcześniej występował w roztworze w pipecie. Spadek pola Meissnera spowodował zaobserwowany spadek lepkości pozornej , który zaobserwowałeś.



… Ładowanie pól ORME na poziomie atomowym , na przykład przez indukcję z przeniesienia ich w polu magnetycznym (lub przesunięcie pola magnetycznego względem nich)… zwiększenie siły ich właściwości pseudo-ferromagnetycznych ( tj. Zwiększenie ich magnetyczności). Będzie to prawdą, aż do momentu, w którym ich poszczególne pola Meissnera zaczną się dotykać, co jeśli / kiedy to nastąpi (ponownie, w zależności od ich odstępu międzyatomowego w cząsteczce próbki), to w pewnym momencie (jako przekaz energii grupowanie) zaczyna się rozwijać makro-diamagnetyczne pole Meissnera. Ponieważ naturalne ORME (szczególnie w roztworze) mogą nie być bardzo blisko (średnio) jako jednostki, podejście to jest skuteczne.

To samo („magnesowanie” ORME ) można wykonać szybciej przy zmiennym polu, podobnie jak w przypadku działania transformatora, ale wykonanie tego przez indukcję mechaniczną jest z natury bezpieczniejsze i nieco samoograniczające się, i znacznie mniej prawdopodobne jest rozerwanie Coopera ORME pary z przeładowania.

Pomysł ] jest wykorzystanie tego efektu do praktycznych celów zbierania materiałów ORME z Natury. Ze względu na zwykle duże międzyatomowych odstępach od ORME w naturalnych dyspersji efekty pseudo FM jest bardzo ważne w związku z tym. Mechaniczna prędkość translacji między ORME a liniami pola w tej metodzie w dużej mierze pozwala uniknąć efektów i konsekwencji związanych z osadzaniem strumienia.

wodzie morskiej i innych podobnych zbiornikach słonych występują duże ilości ORME w wyniku eonów naturalnego gromadzenia się. Unikalne właściwości terenowe ORME można również wykorzystać do rozróżnienia lub „przesiać” je do ekstrakcji. Jednorodność i podatność na pompowanie czynnika pośredniczącego w solance sprawia, że ​​jest to znacznie prostsze i bardziej bezpośrednie podejście do odzyskiwania niż procesy niezbędne do wydobywania ORME ze skały wulkanicznej… Jest potencjalnie znacznie łagodniejsze (wydaje mi się) z punktu widzenia kosztów środowiskowych, aby wypompuj wodę z morza, wydobądź ORME , a następnie zwróć ją zamiast uzyskiwać ORMEz trzeciorzędowych złóż wulkanicznych przez wykopaliska. Znaczący jest także względny procent złota, głównie jako częściowych chlorków ORME .

Barry, być może szacunek dr Pitkanena na 10 ^ 13 Hz (30 mikronów) dla częstotliwości światła par Coopera dzwoni z tobą na podstawie wykładów DH. Czy pamiętasz dyskusję DH na temat elektromagnetycznego punktu zerowego? To właśnie mam na myśli.



Innymi słowy, sugeruję, że (choć całkiem realny matematycznie i fizycznie) jest to w rzeczywistości artefakt wygenerowany przez interakcję punktu zerowego; tego rodzaju zjawiska dopiero zaczynają zyskiwać marginalną akceptację.

Nacięcie, które Max Planck znalazł między ciałem czarnym a promieniowaniem słonecznym, występuje przy około 4 mikronach. Możesz także pamiętać, że dublety w danych spektroskopii bliskiej podczerwieni DH dla ORME rodu i irydu wykazują unikalne, wyraźne dublety punktu zerowego, a nawet są bliższe postaci dr Pitkanena . Te dwa ostatnie mieszczą się w paśmie rezonansowym dla zwykłych cząsteczek wody, które mają znaczący rezonans przy długości fali między około 5-7 mikronów. Jak widać, są one mniejsze niż rząd wielkości w porównaniu z szacunkami dr Pitkanena .

Sprzężenie punktu zerowego jest również związane ze zdolnością ORME do interakcji z wodą, wytwarzając omawianą pseudo-lepkość. Punkt zerowy EM w tych zjawiskach jest ważnym mechanizmem, poprzez który energia przemieszcza się do i z próżniowego pola energetycznego oraz z lub do naszej czasoprzestrzeni.

Istnieje wiele dubletów punktu zerowego [ ZP ], w zasięgu naszego doświadczenia ( tj. Związanych ze zjawiskami materii i energii, którymi jesteśmy w stanie manipulować). Są to punkty, w których rezonanse fizyczne i transcendentalne zachodzą jednocześnie, tj. Wysoce nieliniowe naturalne interakcje między materią, energią i czasoprzestrzenią. Każdy z tych ZP reprezentuje punkt komunikacji, przez który energia może wchodzić (lub wychodzić) z naszego trójwymiarowego świata z wyższych wymiarów, ostatecznego źródła energii próżni.

Ważną rzeczą do zrozumienia jest to, że częstotliwość danej fali nie musi „dopasowywać” częstotliwości środkowej określonego dubletu ZP , aby doświadczyć tego rodzaju przejścia. Konieczne jest jedynie sprzężenie między energią (lub materią lub oboma) w naszych wymiarach (na przykład) a rezonatorem punktu zerowego. Obecność odpowiednich okoliczności sprzęgania z wycięciem lub dubletem punktu zerowego powoduje porywanie lub rozładowywanie energii za pomocą przenoszenia sprzężenia. Jest to sprzężenie z rezonatorem dubletów (np. Cząsteczka wody, ORME)itp.), co jest ważne. „Przesunięcie” częstotliwości sprzężonej energii występuje jako naturalna konsekwencja tego, ze względu na właściwości topologiczne związane z samymi punktami zerowymi. Punkty zerowe nie są jedynie częstotliwościami, na które spadają, w widmie EM , ale są wynikiem rezonatora trójwymiarowego, który akurat ma jakąkolwiek częstotliwość; dostrajanie „właściwej” częstotliwości bez rezonatora ZP lub niezależnie od niego nie stanowi punktu zerowego.
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatów <<<<<<<<<<<<<<<<

Komentarze Matti Pitkanen

 

Matti Pitkanen przywiązuje te właściwości do świadomości w kilku artykułach, które napisał na temat atomów egzotycznych (ORMUS). Oto część listu Mattiego z datą 26 września 1996 r, w którym szczegółowo opisał niektóre z tych korelacji:

Drogi Barry,

Mailingi z Garybyły bardzo interesujące. Bardzo dokładnie przemyślał nadprzewodnictwo i lepkość ORMES . Wczoraj zastanawiałem się trochę nad tymi problemami. Wydaje się, że pomysły bardzo przypominają teGarymoże zapewnić zrozumienie dotyczące myślowego eksperymentu Ty zrobił i lepkości Orme rozwiązania. Nawiasem mówiąc, koncepcja egzotycznych atomów była bardzo przydatna. Byłem teraz w stanie skonstruować dość przekonujący model potencjału błonowego, EEG i generowania impulsu nerwowego. Wcześniejszy model obejmował tylko pomysły fizyczne oraz pewne szacunki wielkości rzędu. Model prowadzi do równania Sine Gordona i wyjątkowo pięknej matematyki. Impulsy nerwowe pojawiają się jako solitonyZabawne jest to, że zarówno „gardła” („tunele czasoprzestrzenne”), jak i pary Coopera pojawiają się jako kondensaty BE i prowadzą do zasadniczo identycznych modeli generowania impulsu nerwowego i nie wiem, która alternatywa jest poprawna! Prawdopodobnie obecne są oba kondensaty BE, a pary Coopera tworzą oscylację typu „EEG” z częstotliwością rzędu 10 ^ 14 Hz i łączą się z kondensatem BE fotonów, podczas gdy „gardła” tworzą prawdziwy EEG.

-------------------------------------------------- ---------------------

1. Lepkość roztworu ORME

Wzrost lepkości w roztworze ORME odzwierciedla obecność LONG RANGE ORDER, który koreluje ruchy odległych cząstek. Prostym analogiem jest zamrożenie przejścia cieczy lub fazy prowadzące od gazu do cieczy.

Źródłem rzędu dalekiego zasięgu powinno być tworzenie makroskopowego kondensatu BE. W jakiś sposób kondensaty BE związane z poszczególnymi cząsteczkami ORME wydłuża się przestrzennie w wodzie.

Sposób, w jaki to rozszerzenie kondensatów BE związane z cząsteczkami ORME zachodzi w roztworze, okazał się zaskakująco łatwy do zrozumienia. To, co prowadzi do powstania dużego kondensatu BE, łączy się wzdłuż granic kontaktów między sąsiednimi atomami. Aby to zrozumieć, przypomnij sobie, jak makroskopowe super przewodnictwo powoduje TGD : obraz eisha . Gardła $ # $, czyli niezwykle małe „tunele czasoprzestrzenne” zachowujące się jak bardzo lekkie cząstki, muszą poruszać się w pobliżu granic (atomowej) arkusza czasoprzestrzeni i łączyć go z „dolną” czasoprzestrzeniąarkusz. Te # gardła (lub tunele czasoprzestrzenne) tworzą kondensat BE, a interakcja elektronów z tym kondensatem tworzy przyciąganie między elektronami, co powoduje powstanie par Coopera. Dla poszczególnych cząstek ORME w próżni kondensaty BE nie są większe niż sama cząstka. W roztworze wodnym wiązania wodorowe cząsteczek wody mają tendencję do przedłużania tego połączenia wzdłuż granic kondensatu, tak że # gardła przenoszą się do większego obszaru i możliwe jest, że kondensaty BE oddzielnych cząstek ORME zostaną połączone przez mostki utworzone przez wiązania wodorowe. Oczywiście mosty te dzielą się i łączą przez cały czas, ale w każdym razie powstaje porządek dalekiego zasięgu, co z pewnością zwiększy lepkość. Modelowanie ilościowe wymagałoby oczywiście dużo pracy.

Test: Umieść roztwór ORME w polu magnetycznym lub przenieś magnes w pobliżu roztworu. Czy zmienia się lepkość? Przewiduje się, że wystarczająco duże pole magnetyczne powinno zniszczyć kondensat BE i nadprzewodnictwo oraz doprowadzić do spadku lepkości.
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Pozyskiwanie żywej wody

 

Odkąd zaczęliśmy pracować z tymi materiałami, wymyśliliśmy kilka sposobów uzyskania oleistej wody i odkryliśmy, że podobny materiał został opisany przez starożytnych alchemików i innych. Kilka osób, które zrobiły wodę ORMUS, również ją spożyło. Twierdzą, że ułatwia to efekty psychiczne, które byłyby zgodne z koncepcją, że materiał ten jest odpowiedzialny za biologiczną spójność kwantową.

Podobna słodka, oleista woda została wyprodukowana z:

1.    metal za pomocą ozonu i wody
2)     
3.    pełnia rosy
4     
5.    pułapka magnetyczna wody
6.     
7.    produkt dwóch różnych metod elektrochemicznych
8     
9.    częściowe zamrażanie
10                        
11.                        i metodę chemiczną, którą opracowałem.
12                        
Wygląda na to, że pułapka magnetyczna może być najłatwiejszą i najbardziej uniwersalną metodą uzyskiwania tej wody.

Pewien dżentelmen, który opracował elektrochemiczną metodę wytwarzania tłustej wody, mówi, że nadal spożywa ten olej, który wznosi się na szczyt tego preparatu i wywołuje marzenia, które są „klarowne do mocy 100”.

Jakiś czas wcześniej poinformował:

W tej dyskusji o słodyczy i olejów ORME , smak rozwiązań, które mi zostały wykonane były bardzo słodkie (nieco podobny smak punch) Ten smak był bardzo bardzo podobna kiedy ja robiłem jedynym procesem J za. Sweet, Punch.

Ponadto, zarówno w moim procesie, jak i J, olej pływa na powierzchni wody. To zajmie kilka dni.
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Oprócz zmian w snach kilka osób zgłosiło wzrost zdolności psychicznych związanych z przyjmowaniem materiałów ORMUS. Wspomniany wyżej J jest chemikiem przemysłowym, który twierdzi, że rozwinął zdolność do „widzenia” struktur wielkości atomowych w wyniku spożywania produktu opracowanej przez siebie metody. Z powodzeniem wykorzystał tę zdolność do poinformowania swojej pracy o tych materiałach.

Oto komentarz J:

Wierzę, że okrzemki złota i okrzemki srebra mogą powodować efekty kwantowe na dużą skalę, ale robią to w zauważalny sposób tylko w mikrotubulach naszych neuronów. Te efekty są spowodowane zdolnością okrzemek (czyli dwóch atomów) do wyrównania wody w mikrotubulach. Po osiągnięciu wystarczających stężeń okrzemek powstaje kondensacja kwantowa na dużą skalę, co pozwala na psioniczne efekty telepatii, bilokacji (nie biolokalizacji ) i telekinezy.W dyspersjach wodnych okrzemki powodują zauważalny wzrost lepkości aż do około 15X normalnej dla wody, ale efekt ten zanika nagle, gdy materiał zatęża się przez odparowanie. W tym momencie lepkość powraca do 1X i ciała stałe oddzielają się.

>>>>>>>>>>>>>>> Koniec cytatu <<<<<<<<<<<<<<<<

Historyczne odniesienia do żywej wody

 

Istnieje wiele historycznych odniesień do materiałów, które mogą pasować do naszego doświadczenia z tymi materiałami. Współczesny alchemik naszego znajomego pisze:

W literaturze alchemicznej można znaleźć kilka odniesień do stosowania rosy i wody deszczowej (szczególnie gdy nadchodzi z burzy w pobliżu równonocy), ponieważ mają specjalne właściwości, których nie miałaby woda z kranu. Na przykład „ Aurea Catena Homerii ” zawiera bardzo interesującą procedurę, którą wypróbowali studenci PRS-PON . Zasadniczo wodę pozostawia się na pewien czas, gdy w niej rozwija się ziemia. Następnie woda jest destylowana przez frakcje, które następnie są ponownie frakcjonowane. Po ponownym połączeniu frakcji z ziemią uzyskuje się różne rzeczy, w zależności od konkretnej mieszaniny frakcji, która jest używana. Ziemia to Gurlub uniwersalna materia pierwotna, która jest ożywiona przez wodę w celu wytworzenia pokolenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego. Cudem może się wydawać, że pomysł polega na tym, że możesz wygenerować zwierzę (lub roślinę lub minerał) z tej ziemi, jednocześnie humitując ją odpowiednimi frakcjami. Jak to zostało ilościowo przetestowane przez jednego eksperymentatora, najlepsze wyniki uzyskano, gdy wodę deszczową (którą wcześniej trzeba było oczyścić przez destylację z powodu zanieczyszczenia kwaśno-deszczowymi) zelektryfikowano za pomocą generatora Van de Graafa . Jeśli rosa naprawdę wzrośnie, może pojawić się jakiś ładunek elektrostatyczny. Popularny tekst alchemiczny „ Mutus Liber"pokazuje, jak zbierać i wykorzystywać rosę do wytworzenia alchemicznego Kamienia. Robi się to, kładąc wiszące na powietrzu koce, aby woda nie dotykała gleby, co może spowodować, że straci ładunek. Niektórzy jednak zebrałem ją po prostu przeciągając koce przez pole pastwiska, zbierając krople z zioła. Śnieg może się również zdarzyć, ponieważ powierzchnia nie zetknęła się z glebą. Rosa jest następnie, podobnie jak woda deszczowa, rozdzielana na wodę i ziemię, do późniejszego opracowania. Ponownie, woda przyciągana za pomocą materiałów rozpływających (octanu potasu, żeby wymienić tylko jeden) ma mieć specjalne właściwości.

Wiele alchemicznych przepisów, które wykorzystują wodę, w rzeczywistości wspominają o „destylowanej wodzie deszczowej” (destylowana rosa lub destylowany śnieg, byłyby mniej więcej równoważne). Więc musi być różnica. Tak więc, jeśli dodasz coś w stylu „weź destylowaną rosę i wywar to swoim osadem”, twój przepis może rzeczywiście brzmieć jak przepis alchemiczny :)
>>>>>>>>>>>>>>> Koniec Cytuj <<<<<<<<<<<<<<<<<

Wahania pola magnetycznego Ziemi związane są z efektami pływowymi generowanymi głównie przez słońce i księżyc. Kiedy ziemskie pole magnetyczne jest najbardziej aktywne, może być najlepszy czas na zebranie rosy ORMUS.

Kiedy Izraelici zbierali mannę na pustyni, ich proces zbierania opisany był jak proces zbierania rosy. Materiał, który zebrali, został opisany jako smakujący jak miód lub słodki olej.

EXODUS 16: 13-16

I stało się, że nawet przepiórki podniosły się i zakryły obóz, a rano rosa wokół gospodarza.

A gdy rosa, która leżała, zniknęła, oto na powierzchni puszczy leżała mała, okrągła rzecz, tak mała jak szron na ziemi.

A kiedy dzieci z Izraelujrzawszy to, mówili jeden do drugiego: To jest manna; bo nie wierzą, co to było. I rzekł do nich Mojżesz: To jest chleb, który Pan dał wam do jedzenia.

LICZBY 11: 9

A gdy w nocy rosa spadła na obóz, spadła na nią manna.

Biblia mówi również o mannie o tłustej konsystencji i słodkim smaku:

LICZBY 11: 8

A ludzie chodzili i gromadzili go, i mielili w młynach, albo bili w moździerzu, i piekli w patelniach, i robili z niego ciasta; a smakował jak smak świeżego oleju.

EXODUS 16:31

I dom Izraelzwany jego imieniem Manna; i było jak ziarno kolendry, białe; a jego smak był jak wafle zrobione z miodem.

Vital Air

 

Rosa skrapla się z powietrza. W jegoDallas prezentacja Hudson powiedziany:

„Nazywa się to„ białą rosą ”,„ białym kondensatem ”,„ białym gołębiem ”lub jest przedstawiane jako białe piórko w tekstach alchemicznych. Ponieważ w ten sposób zostało oczyszczone jako materiał lotny. Ok? Wszystkie symbole karmienie gołąbkiem lub przyjmowanie białej gołębicy jest zawsze symbolem alchemicznym ”.

Jest dość jasne, że te elementy są obecne w powietrzu, ale nie znamy żadnych metod ich zbierania z powietrza, z wyjątkiem metod opisanych w tradycji mistycznej.

Tradycja hinduska mówi o pranie, którą można zebrać z powietrza za pomocą pewnych technik oddychania. Na przykład Ujjai Pranayama to technika oddychania, o której mówi się, że zbiera pranę w gardle przez wdychanie i wydychanie przez nos, gdy gardło jest zwężone
Chińska  chi, o którym mówi się podobnie, a tradycja hawajska mówi również o podobnej substancji w powietrzu.



Polecam ormus: http://sklep-ormus.pl

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza